Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

Tuareg, οι καβαλάρηδες της ερήμου.

Photobucket

Οι Τουαρέγκ θεωρούνται ως οι διάδοχοι των Γκαραμάντεν. Είναι ο μοναδικός λαός της γης, στον οποίο οι άντρες φοράνε φερετζέ! Το γιατί, παρέμεινε μέχρι σήμερα άγνωστο...

Οι άραβες Τουαρέγκ, ένα όνομα που σημαίνει κάτι σαν ''οι αποδιωγμένοι από το Θεό'', παραμένουν ως σήμερα οι πραγματικοί κύριοι της ερήμου!
Οι Τουαρέγκ δεν αποκαλούν τους εαυτούς τους ''Αποδιωγμένους από το Θεό'', αλλά Imazighen, δηλαδή ''Ελεύθερους'' ή ''Ανεξάρτητους''. Ο μοναδικός λαός στον κόσμο, στον οποίο οι άντρες φοράνε φερετζέ, ένα ύφασμα σε βαθύ γαλάζιο χρώμα, το Litham (Λίθαμ), το οποίο δεν βγάζουν ποτέ,όταν βρίσκονται σε δημόσιο χώρο. Ο Ελβετός Ρενέ Γκαρντί, που έζησε πολλά χρόνια κοντά στους Τουαρέγκ, υποθέτει ότι η αιτία του ανάγεται στους μύθους. ''Λέγεται ότι ο πολεμιστής που θα πεθάνει με ακάλυπτο το πρόσωπό του χάνει την ψυχή του, η οποία διαφεύγει από το στόμα και τη μύτη.''

Οι σύγχρονοι Τουάρεγκ δεν μπορούν να δώσουν καμία ερμηνεία, το να εμφανιστούν χωρίς καλύπτρα του προσώπου το θεωρούν απλώς ανάρμοστο.

''Χωρίς το Λίθαμ δεν θα ήμασταν πια Ιmocharen (Ιμοχάρεν)'' λένε... Το Ιμοχάρεν θα μπορούσε να μεταφραστεί ''ευγενείς'' και πράγματι,η κοινωνική δομή των Τουαρέγκ είναι αυστηρά φεουδαρχική! Ψηλά στην ιεραρχία βρίσκονται οι ευγενείς, οι οποίοι δεν ασκούν κανένα επάγγελμα και, κατά το παρελθον, αποτελούσαν την ομάδα των φοβερών Ρέτσου. Οι Ρέτσου έκαναν επιδρομές σε καραβάνια και γεωργούς των οάσεων για να αυξήσουν την περιουσία τους. Αυτοί οι άγριοι πολεμιστές, με τις άσπρες καμήλες Μεχάρι, αντιστάθηκαν σθεναρά με ξίφος και λόγχη, ακόμη πριν από λίγα χρόνια, στην προσπάθεια των Γάλλων να τους υποδουλώσουν. Τη δεύτερη βαθμίδα στην ιεραρχία κατέχουν οι Βασάλεν , οι οποίοι αποκαλούνται επίσης Imard ή Kel Ulli, που σημαίνει κάτι σαν γιδάνθρωποι. Φυλάνε τις γίδες και τις καμήλες των κυρίων τους και μπορούν να πάρουν μέρος στις ληστρικές επιδρομές, αλλά θα πρέπει να παραδώσουν στα αφεντικά τους ένα μέρος από τα λάφυρα. Στην κατώτερη βαθμίδα ανήκουν οι Ίκλαν, οι μαύροι σκλάβοι, που δεν είναι μεν Τουάρεγκ, αλλά ντύνονται και συμπεριφέρονται σαν αυτούς. ''Σκλάβοι'' δεν είναι ακριβώς η σωστή λέξη. Ο Ρενέ Γκαρντί πιστεύει ότι ''αντιμετοπίζονται περισσότερο ως κατώτερα μέλη της οικογένειας και μεταξύ κυρίου και δούλου υπάρχει συνήθως μια σχεδόν φιλική σχέση''.
Οι Ίκλαν καλλιεργούν τα χωράφια των φεουδαρχών, μένοντας μόνιμα στις οάσεις, ή συνοδεύουν τους κυρίους τους ως απλοί δούλοι στις μετακινήσεις τους, αφού οι Τουάρεγκ είναι νομάδες εκ πεποιθήσεως και περιφρονούν εκείνους που είναι μόνιμα εγκαταστημένοι σε έναν τόπο.
Παράλληλα με τις άλλες βαθμίδες της ιεραρχίας, ενσωματωμένοι στην κοινωνική δομή των Τουαρέγκ βρίσκονται οι σιδηρουργοί, τους οποίους από τη μια τους περιφρονούν αξαιτίας του επαγγέλματός τους κι από την άλλη τους φοβούνται γιατί πιστεύουν ότι διαθέτουν μαγικές δυνάμεις. Αυτό,κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στο γεγονός ότι οι σιδηρουργοί είναι πολυτεχνίτες, επεξεργάζονται επίσης το ξύλο, καθώς και το δέρμα και δημιουργούν τις προϋποθέσεις να επιβιώσουν οι Τουαρέγκ, δηλαδή τα όπλα, τα οποία ξέρουν μεν να χειρίζονται οι πολεμιστές,δεν μπορούν όμως να κατασκευάσουν. Ενδείξεις για τους Τουαρέγκ υπάρχουν στις εικόνες των βράχων από την εποχή της γέννησης του Χριστού. Οι εικόνες σε χρώμα ώχρας παρουσιάζουν καβαλάρηδες πάνω σε ζώα, που η προέλευσή τους ήταν από την Αραβική χερσόνησο και πρόσφεραν μια μοναδική εγγύηση για να επιζήσει κάποιος στη Σαχάρα: Τις δρομάδες, δηλαδή τις καμήλες με τη μία καμπούρα. Μόνο το ζώο αυτό που προσαρμόζεται στο κλίμα της ερήμου, έκανε τη Σαχάρα κατοικήσιμη ως τις μέρες μας.

Τα τελευταία 2000 χρόνια οι Τουαρέγκ εξαπλώθηκαν σε όλη τη νότια Σαχάρα. Ο νομαδικός τρόπος ζωής μοιάζει να απειλείται με εξαφάνιση, αφού η φεουδαρχική δομή της κοινωνίας τους έρχεται σε αντίθεση με τις μορφές διακυβέρνησης των σύγχρονων αφρικανικών κρατών, που προσπαθούν να εγκαταστήσουν μόνιμα τους Τουαρέγκ σε συγκεκριμένες περιοχές, καταστρέφοντας έτσι την υποδομή του τρόπου ζωής τους.
Στην Αμπαλέσα, που βρίσκεται στην οροσειρά Αχαγκάρ, στον τόπο απ' όπου λέγεται ότι κατάγονται οι ευγενείς των Τουαρέγκ,μια παλιά παράδοση λέει ότι εδώ έζησε η βασίλισσα Τιν Χινάν, που ήρθε κάποτε από τον Βορρά και είναι η μητέρα της φυλής των Τουαρέγκ.Σε αυτή την παράδοση οφείλεται η μέχρι σήμερα υψηλή θέση της γυναίκας στην κοινωνία τους. Οι γυναίκες των Τουαρέγκ δεν φοράνε φερετζέ (!) και είναι εκείνες οι πραγματικοί φύλακες των παραδόσεων της φυλής. Οι γυναίκες παίζουν ένα μονόχορδο μουσικό όργανο το Ίμσαντ,τραγούδια των Τουάρεγκ, γραμμένα σε Τιφανάχ, μια παλιά λιβυκή γραφή. Τραγούδια της αγάπης και τραγούδια που επαινούν τη νομαδική ζωή στην έρημο. Παρ' όλο που οι Τουαρέγκ εξισλαμίστηκαν, η μητριαρχία διατηρήθηκε μέχρι σήμερα. ''Τα παιδιά ανήκουν στην συντεχνία της μητέρας και όχι του πατέρα. Ο στενότερος αρσενικού γένους συγγενής του παιδιού δεν είναι ο φυσικός του πατέρας, αλλά ο αδελφός της μητέρας. Αυτόν τον θείο κληρονομούν τα παιδιά και όχι τον πατέρα τους. Η δύναμη της γυναίκας εξακολουθεί να είναι πολύ μεγάλη'' γράφει ο Ρενέ Γκαρντί. Αυτά συνέβαιναν βέβαια πριν από πολλά χρόνια. Σήμερα η Αμπαλέσα είναι μια τεχνητή όαση. Οι αντλιομηχανές δουλεύουν συνεχώς και αντλούν το νερό από είκοσι μέτρα βάθος στην επιφάνεια, απ' όπου μέσα από μικρά κανάλια διοχετεύεται στα χωράφια. Για τις οικογένειες των Τουαρέγκ που εγκαταστάθηκαν η κυβέρνηση έχτισε πλίθινα σπίτια, σε αντικατάσταση των παραδοσιακών δερμάτινων σκηνών. Από την πρώτη ματιά φαίνεται σαν να έκλεψε κάποιος από την έρημο ένα κομμάτι παραδείσου... Οι άνθρωποι έχουν μεν τροφή,έχασαν όμως τον δισχιλιετή παραδοσιακό τρόπο ζωής τους.

The Tuareg inhabit the Saharan regions of North Africa - Niger, Mali, Libya, Algeria and Burkina Faso. ‘Tuareg’ is an Arabic term meaning ‘abandoned by God’. They call themselves ‘Imohag’, translated as ‘free men’. No one knows the true origin of the Tuareg, where they came from or when they arrived in the Sahara. Reputedly of Berber descent, the language of the Tuareg is Tamachek, with their own script known as Tifinagh, thought to have ancient Libyan roots. Their numbers are unclear, but estimates run between 300,000 and 1 million. The Tuareg were recorded by the Greek historian Herodotus in the 5th Century BC.

The most striking attribute of the Tuareg is the indigo veil, worn by the men but not the women, giving rise to the popular name ‘the Blue Men of the Sahara’, or ‘Men of the Veil’. Men begin wearing a veil at the age 25.

Photobucket

http://www.bradshawfoundation.com/giraffe/tuareg.php



Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Shambhala.

Photobucket


For thousands of years rumors and reports have circulated that somewhere beyond Tibet, among the icy peaks and secluded valleys of Central Asia, there lies an inaccessible paradise, a place of universal wisdom and ineffable peace called Shambhala. Legends say that only the pure of heart can live in Shambhala, enjoying perfect ease and happiness and never knowing suffering, want or old age. Love and wisdom reign and injustice is unknown. The inhabitants are long-lived, wear beautiful and perfect bodies and possess supernatural powers; their spiritual knowledge is deep, their technological level highly advanced, their laws mild and their study of the arts and sciences covers the full spectrum of cultural achievement, but on a far higher level than anything the outside world has attained. By definition Shambhala is hidden. Of the numerous explorers and seekers of spiritual wisdom who attempt to locate Shambhala, none can pinpoint its physical location on a map, although all say it exists in the mountainous regions of Eurasia. Many have also returned believing that Shambhala lies on the very edge of physical reality, as a bridge connecting this world to one beyond it.

In Tibetan Buddhist tradition, Shambhala (also spelled Shambala or Shamballa; Tibetan: bde 'byung, pron. De-jung) is a mythical kingdom hidden somewhere in Inner Asia. It is mentioned in various ancient texts, including the Kalachakra Tantra and the ancient texts of the Zhang Zhung culture which predated Tibetan Buddhism in western Tibet. The Bön scriptures speak of a closely related land called Olmolungring. Whatever its historical basis, Shambhala gradually came to be seen as a Buddhist Pure Land, a fabulous kingdom whose reality is visionary or spiritual as much as physical or geographic. It was in this form that the Shambhala myth reached the West, where it influenced non-Buddhist as well as Buddhist spiritual seekers--and to some extent, popular culture in general. The Sanskrit name means “place of peace, of tranquility.” Though it’s true location has never been found, its beginnings are unknown and its existence is unproven, Shambhala is recognized and honored by at least eight major religions, and is regarded by most esoteric traditions as the true center of the planet and the world’s spiritual powerhouse.

It is said to be inhabited by adepts from every race and culture who form an inner circle that secretly guides human evolution. This remarkable kingdom reputedly exists both above and below ground, with a network of tunnels hundreds of miles long. “Cars of strange design flash along their length,” writes Andrew Tomas, author of Shambhala, Oasis of Light, “and they are illumined by a brilliant, artificial light which affords growth to the grains and vegetables and long life without disease to the people.”

Victoria LePage writes in her superbly researched book, Shambhala: “Modern society is in desperate need of a zone of order, a mandalic center within spiraling chaos.” And she maintains, the quest for this center leads us directly to Shambhala, which she calls “The World Axis.” LePage, who has been studying Shambhala for nearly fifty years, says that many marvels are supposed to have been seen in this underground world: museums, libraries, stores of jewels, and technological inventions thousands of years before their time. And, according to Chinese lore, the aircraft and space vehicles of the Immortals of Shambhala journey among the stars, observing the habitats of other races and kingdoms. It would be easy to dismiss Shambhala as pure mythical fantasy, were it not for a very credible explorer who searched for, found and returned to tell us something about his experiences in Shambhala.

http://en.wikipedia.org/wiki/Shambhala

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Μαγικοί προορισμοί...

Θυμίζουν άλλες εποχές. Λες και η εξέλιξη δεν άγγιξε αυτά τα μέρη εδώ και αιώνες. Φέρνουν στο μυαλό μέρη που έχεις ακούσει σε παραμύθια όταν ήσουν μικρό παιδί. Αλλά δεν είναι. Είναι πραγματικότητα!

Photobucket
Κατά πολλούς η Κολμάρ είναι η πιο όμορφη πόλη στην Ευρώπη. Σαν να είναι βγαλμένη από κάποιο παιδικό παραμύθι. Βρίσκεται στην Αλσατία δεν είναι γνωστή μόνο για την πολύχρωμη παλιά πόλη της αλλά και για το κρασί της. Η πολεοδομία της σε συνδυασμό με τα κανάλια και τις πηγές έγιναν αιτία για να την αποκαλούν «Μικρή Βενετία». Είναι επίσης η γενέτειρα του Φρεντερίκ Μπαρθλντί, του ανθρώπου που σχεδίασε το Άγαλμα της Ελευθερίας!

Photobucket
Νήσοι Φερόε
To τοπίο σε κάνει να νομίζεις ότι η περιοχή κατοικείται από χόμπιτ και ξωτικά. Άλλωστε εκεί γυρίστηκαν τα σχετικά πλάνα του «Άρχοντα των δαχτυλιδιών». Οι νήσοι Φερόε αποτελούνται από 18 νησιά και βρίσκονται ανάμεσα στην Ισλανδία και την Νορβηγία.

Photobucket
Κάστρο Νόισβανστάιν, Γερμανία.
Θυμίζει παλάτι παραμυθιού, φέρνει στο μυαλό την Ντίσνεϊλαντ. Κι όμως δεσπόζει πάνω στον λόφο από το 19ο αιώνα. Το οικοδόμημα αυτό είχε τρεχούμενο νερό, τουαλέτες με αυτόματο καζανάκι (!) σε κάθε όροφο και σύστημα θέρμανσης.Σήμερα αποτελεί αγαπημένο τουριστικό προορισμό για ζευγάρια στην Βαυαρία!

Photobucket
Καππαδοκία, Τουρκία
Αν υπήρχε κάποιο παραμύθι που να διαδραματιζόταν σε πόλη από πυλό τότε η Καππαδοκία θα ήταν η ιδανική! Βρίσκεται στο κέντρο της Τουρκίας και είναι γνωστή για την αγγειοπλαστική της και τον μοναδικό σχηματισμό από βράχια που οδήγησε στους αρχαίους κατοίκους να δημιουργήσουν εκεί τα σπίτια και τις εκκλησίες τους.. Εκεί βρίσκονται και οι παράξενοι σχηματισμοί που ονομάζονται «παραμυθένιες καμινάδες» κι έχουν διάφορες μορφές, όπως κώνου ή μανιταριού!

Photobucket
Χόι Αν, Βιετνάμ
Η πολύχρωμη μικρή πόλη είναι πατρίδα περισσότερων μεταξωτών λαμπών παρά ανθρώπων! Στο παρελθόν υπήρξε σημαντικό εμπορικό κέντρο όντας στα παράλια της Νότιας Κίτρινης Θάλασσας. Σήμερα είναι τουριστικός προορισμός.

Photobucket
Γροιλανδία
Απόμακρη, αναλοίωτη, αταξίδευτη. Η Γροιλανδία εξακολουθεί να έχει παρθένα εδάφη. Σχεδόν ακατοίκητη, χωρίς δρόμους, με ελάχιστα δέντρα δίνει την εντύπωση ότι ζουν εκεί μόνο μυθικοί νάνοι!

Photobucket
Βενετία, Ιταλία
Η αξιοθαύμαστη αρχιτεκτονική της, τα μοναδικά κανάλια και η αίσθηση ότι αυτή η πόλη δεν επηρεάστηκε ποτέ από την εξέλιξη την κάνουν μοναδική! Εκτείνεται πάνω σε 117 μικρά νησιά που συνδέονται με 455 γέφυρες και χωρίζονται από εκατοντάδες κανάλια!

Photobucket
Κατμαντού, Νεπάλ
Περικυκλωμένη από ψηλά βουνά η πρωτεύουσα του Νεπάλ αν και είναι μεγαλύτερη πόλη της χώρας δεν έχει χάσει καθόλου από την γοητεία που είχε τα αρχαία χρόνια!

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010