2008 ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

2008 ΑΠΡΙΛΙΟΣ ε ν η μ ε ρ ω σ η

http://www.artreview.com/

Find more artworks like this on artreview.com

Συγκλονιστικό: Ο διάσημος, Τζόσουα Μπελλ, άσημος βιολιστής στο μετρό!

Ένα κρύο πρωινό τον Γενάρη του 2007. Έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από...3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.


4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολάρια. 1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο. Έπαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολάρια.

Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια; Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:


Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν' ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

Απόλλων με κιθάρα

Ο Απόλλων κιθαρωδός

Ο Απόλλων με την κιθάρα ή ο Απόλλων κιθαρωδός είναι αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε σε μια βίλα στο Τίβολι.


Το άγαλμα παριστάνει έναν μεγαλοπρεπή και μεγαλόσωμο θεό. Πλησιάζει με αργό, επίσημο βηματισμό, και μένει για μια στιγμή ακίνητος. Στηρίζεται στο δεξί πόδι, ενώ το αριστερό πόδι αναπαύεται. Στο αριστερό χέρι κρατάει μια κιθάρα εντυπωσιακού μεγέθους. Το δεξί χέρι λείπει έχει εγκατασταθεί.

Σε σκηνές του κυνηγιού, ο θεός Απόλλων συχνά απεικονίζεται γυμνός με βέλος και τόξο, ο κιθαρωδός Απόλλων φοράει έναν πέπλο μακρύ, που πέφτει με πολλές πτυχές και φτάνει ως το έδαφος. Στην μέση, μια φαρδιά ζώνη σφίγγει τον πέπλο, ο οποίος αναδιπλώνει και την σκεπάζει. Τα μάτια του αγάλματος είναι από λευκή πέτρα για να φαίνονται πιο αληθινά. Η ίρις του ματιού ήταν από σκούρα πέτρα που δεν διασώθηκε. Οι βλεφαρίδες ήταν από χαλκό, και έχουν επίσης χαθεί. Το κεφάλι μέχρι τον λαιμό είναι ένα ξεχωριστό τεμάχιο, που από τον καλλιτέχνη είχε κατασκευαστεί έτσι ώστε να προσαρμόζει στην αντίστοιχη οπή του σώματος. Η κόμη είναι πλούσια, περίτεχνη και καταλήγει σε μακριές μπούκλες που πέφτουν στον θώρακα.

Παλαιότερα το άγαλμα αυτό το θεωρούσαν ως γυναικείο και πίστευαν ότι είναι μια μούσα του Αγελαδά, δάσκαλου του Φειδία και του Πολυκλήτη. Το άγαλμα παριστάνει όμως τον Απόλλωνα. Η ενδυμασία του είναι η γιορταστική ενδυμασία των Πύθιων, την οποία φορούσαν οι καλλιτέχνες που έπαιρναν μέρος στον διαγωνισμό μουσικής.

Το άγαλμα κατασκευάστηκε την εποχή του Αυγούστου. Αναμφίβολα είναι αντίγραφο ενός αρχαιότερου Ελληνικού αγάλματος. Το καλλιτεχνικό του στυλ κατατάσσεται στην σχολή του Φειδία, και είναι προφανώς το αμέσως επόμενο επόμενο έργο μετά από την Αθηνά της Λήμνου και της Αθηνάς Παρθένου.


Adolf Furtwängler και Heinrich Ludwig Urlichs, επιμ. (1904) (στα Γερμανικά). Denkmäler griechischer und römischer Skulptur. Μόναχο: F. Bruckmann AG. http://www.archive.org/details/denkmlergriechi00urligoog.

Αναθηματικό ανάγλυφο διπλής Αθηνάς!!!

Το ανάγλυφο της διπλής Αθηνάς

Το ανάγλυφο της διπλής Αθηνάς είναι αναθηματικό ανάγλυφο από την Αττική. Βρέθηκε σε αγρό λίγο έξω από την Αθήνα και πέρασε δια αγοραπωλησίας στην κατοχή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Εικονίζει δύο ομοιόμορφες παραστάσεις της θεάς Αθηνάς αρχαιότερου τύπου. Οι δύο θεές στέκουν όρθιες η μία δίπλα στην άλλη με πρόσωπο και σώμα στραμμένο προς τον θεατή. Η θεά είναι ντυμένη με μακρύ χιτώνα ως τα πόδια. Στον δεξιό ώμο το επίβλημα κρέμεται με πτυχώσεις που φτάνει ως την γάμπα και καταλήγει σε διπλή αιχμή. Με το δεξί χέρι κρατάει σε σημείο λίγο ψηλότερο της κόμης την αιχμή δόρατος που στέκει όρθιο στο έδαφος. Το αριστερό χέρι κρατάει στρογγυλή ασπίδα που προστατεύει το σώμα. Η αριστερή θεά φέρει στην ασπίδα βλοσυρό γοργόνειο με ανοιχτό το στόμα και την γλώσσα προτεταμένη έξω από το στόμα ως το πηγούνι, ενώ το γοργόνιο στην ασπίδα της θεάς στα δεξιά είναι μικρότερο και ημερότερο, και έχει το στόμα κλειστό. Το κεφάλι καλύπτεται από κόρυθο. Η κόμη είναι εντελώς λία και στην εποχή της ήταν χρωματισμένη. Τα αυτιά είναι φυσικά και στην σωστή θέση, σε αντίθεση με τον αρχαϊκό τύπο. Το μέτωπο είναι ψηλό και όρθιο, τα χείλη μάλλον παχιά, οι παρειές απαλές και καλοτονισμένες. Το πρόσωπο της αριστερής θεάς έχει σχήμα ωοειδές, ενώ της δεξιάς θεάς είναι μάλλον στρογγυλό. Η έκφραση του προσώπου είναι ήρεμη, σοβαρή και χωρίς το τυπικό μειδίαμα. Στο επάνω άκρο του ανάγλυφου υπάρχουν δύο στρογγυλές οπές, στις οποίες στηρίζονταν αέτωμα.

Αν συγκρίνουμε την Αθηνά με άλλες παραστάσεις στην Αίγινα και αλλού, βλέπουμε σημαντικές διαφορές ως προς την στάση, το οπλισμό και την έκφραση του προσώπου. Το σχήμα του μνημείου ανήκει στους λεγόμενους ναΐσκους παρόμοιους της Κυβέλης. Συναντάμε την διπλή παράσταση θεάς και σε άλλα μνημεία. Το θέμα της διπλής πανομοιότυπης μορφής με μικρές παραλλαγές διαφέρει από τις συμμετρικές παραστάσεις Ρωμαϊκών και άλλων καλλιτεχνημάτων. Η αιτία βρίσκεται στην διπλή λατρεία της Θεάς, όπως συναντάμε σε πολλά ιερά. Έχουμε την «Αθηνά Πολιάδα» και την « Αθηνά Παρθένο» στην Ακρόπολη των Αθηνών, την «Αθηνά Πολιάδα» και την «Αθηνά Σθενιάδα» στην Τροιζήνα, την «Αθηνά Αλέα» και την «Αθηνά Ιππία» στην Τεγέα, και πολλά άλλα παραδείγματα. Η διπλή λατρεία Θεών βασίζεται σε διπλή φύση (Dualismus) που τους απέδιδαν οι πιστοί αρχικά, και αργότερα συγχωνεύτηκαν στην Ελληνική μυθολογία.


Η παράσταση του ανάγλυφου υποδηλώνει τις δύο σημαντικότερες ιδιότητες της Αθηνάς, τον πολεμικό αλλά και ειρηνικό χαρακτήρα της, την προστάτιδα των ηρώων της μάχης αλλά και των διανοουμένων ταυτόχρονα και αδιακρίτως.

Το ανάγλυφο καταχωρείται στους πρώτους χρόνους του μέσου 5ου π.Χ. αιώνα, είναι δηλαδή λίγο μεταγενέστερο των παραστάσεων της Αθηνάς στην Αίγινα.


Αρχαιολογική Εταιρεία (1891, 1892). Εφημερίς αρχαιολογική (έτη 1890, 1891)

Στήλη της οδού Αθηνάς

Φωτογραφία της στήλης της οδού Αθηνάς από το περιοδικό Εστία του 1894

Η στήλη της οδού Αθηνάς είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε το 1882 κατά την κατασκευή του υπονόμου της οδού Αθηνάς προς την πλατεία Ομονοίας και βρίσκεται σήμερα στο κεντρικό μουσείο.

Η στήλη παριστάνει μια όμορφη γυναίκα που φοράει διπλοίδιο και επίβλημα, ενώ στα πόδια φοράει ψηλά σανδάλια. Κάθεται σε δίφρο και τα πόδια της ακουμπάνε σε υποπόδιο. Μια άλλη γυναίκα στέκει στο αριστερό μέρος της στήλης και γέρνει προς αυτήν, ενώ με το αριστερό της κρατάει το δεξί της χέρι. Με το δεξί χέρι της χαϊδεύει το πρόσωπο. Φοράει επίσης διπλοίδιο και επίβλημα. Στο υπόβαθρο στέκει ένα μικρό κοριτσάκι, φορώντας έναν χιτώνα.


Το επιτάφιο ανάγλυφο διακρίνεται για το πλούσιο της κόμμωσης, την έντεχνη πτύχωση των ενδυμάτων την έκφραση του προσώπου και την όλη ευγένεια των παραστάσεων. Πρόκειται για ένα από τα πιο καλλιτεχνικά επιτάφια ανάγλυφα της αττικής σμίλης.

Η ζωηρές κινήσεις και η παραστατικότητα της θλίψης εξηγείται ίσως εκ τούτου, ότι η παρισταμένη νεκρή ήταν λεχώνα.

Η στήλη θεωρείται ότι ανήκει στα χρόνια πριν του Πελοποννησιακού πολέμου.

Από τη Βικιπαίδεια

Θεός αν είναι...

Ξέρετε τι είναι ο Θεός; Ο Θεός είναι όλα και τίποτα. Εφόσον η τελειότητα που δημιούργησαν οι άνθρωποι δεν μπορεί να είναι παρά το τίποτα... Θέλησαν να δώσουν ένα όνομα στο τίποτα και το έκαναν κάτι. Όπως εσύ, που διαβάζεις αυτές τις γραμμές... Ο καπνός από το τσιγάρο σου δεν είναι τίποτα, είναι καπνός όμως, όπως κι ο Θεός, που είναι το τίποτα, δεν είναι πια τίποτα όμως από τη στιγμή που είναι ο Θεός. Θα μπορούσε κάποιος να είναι Θεός για τους ανθρώπους, έχουμε πολλά παραδείγματα... Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να δίνουν ένα σώμα στο τίποτα για να μπορούν να το βλέπουν και να το αγγίζουν, τουλάχιστον με τη φαντασία τους, για να μπορούν να το ζωγραφίζουν στους καμβάδες, να το σμιλεύουν στα μάρμαρα και στις πέτρες, να τον περι-γράφουν στα χαρτιά και, λίγο-λίγο θα αντιληφθείτε πως ο Θεός έχει μια μύτη σαν τη δική σας κι ένα μαντίλι να τη φυσάει όταν είναι κρυωμένος κι ένα στόμα με το οποίο στο τέλος θα σας πει ένα σωρό βλακείες, ό,τι σας αρέσει ή σας βολεύει και πόδια για να πηγαίνει όπου εσείς θα θέλατε να πάτε, αυτιά για να κάθεται και ν' ακούει τις χαζομάρες που σας έρχονται στο νου. Κι αφού πια τον έχουν κάνει μικρό, πολύ μικρούλη, σαν ψείρα, όπως τους εαυτούς τους, δεν τους αρέσει άλλο... Οι άνθρωποι προσεύχονται στο Θεό ξέρετε γιατί; Για να τους κρατάει όσο το δυνατόν μακρύτερα από αυτόν. Εάν ο Διάβολος βρισκόταν επί της Γης, θα ήταν αυτός ο Θεός τους... (Μα, τι λέω, όλοι μας, καθημερινά, στέλνουμε πολλούς σ' αυτόν...) Δεν θα ήθελαν άλλον και θα ζητούσαν να μείνουν μαζί του αιωνίως, κι αν τους έκανε και τα χατίρια,... δεν χωρεί αμφιβολία περί τούτου! Μη δίνετε σημασία, ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ!!!